خبر نامه ولوله در شهر

رای شروع یا قطع اشتراکتان در خبرنامه سایت، آدرس ایمیل خود را در ذیل وارد کنید.

همزمانی محتوا

شبکه های اجتماعی

 
 

توجّه به «آناکرونیسم» در تحقیقات تاریخی در ادیان گذشته و دین بهائی

 

 
گاه برای تحقیق و بررسی و قضاوت وقایع گذشته دچار مغالطه ای می شویم که در علم تاریخ و جامعه شناسی، آن را «آناکرونیسم» یا «زمان پریشی» یا «نا به هنگامی تاریخی» می گویند. با توجه به این مغالطه و دوری از آن می توان از قضاوت های نابجا و غیر منصفانه در خصوص تاریخ گذشتۀ جوامع یا تاریخ ادیان و غیره خودداری کرد و نیز می توان دریافت که بعضی امور و قوانین و ارزش ها و شرایط گذشته را نمی توان و نباید در زمان حال جاری کرد. در مورد تعریف این مغالطه چنین آمده است:
 
«مغالطۀ زمان پریشی و یا آناکرونیسم (Anachronism)، مغالطه ای است که در آن، شخص، ارزش های زمان خود را به تاریخ تسرّی می دهد و رفتارها، گفتارها و وقایع را با ارزش هایی زمان حاضر تحلیل می کند. در این مغالطه، تحوّل و تغییرِ معناها و مفاهیم در طول تاریخ نادیده گرفته می شود. هر یک از مفاهیمی که امروزه به کار می گیریم، به منزلۀ مَظروفی هستند که محتوای آن را برداشت ها و معناهایی پر کرده است که در این زمان رایج است. معنای هر واژه، امر فراتاریخی نیست بلکه معناها در گذر تاریخ روابط و مناسبات اجتماعی پدید می آید و دچار تغییر و تحول می شوند. بنابر این برای آن که مقصود اصلی گوینده ای را از بکار بردن واژه ای بفهمیم باید پیشاپیش بدانیم که آن واژه و لفظ در زمان بکار گیری اش در بیان چه موقعیّت ها و مناسبت هایی به خدمت گرفته می شده است و برای کدام مقصود استخدام شده است.» (١)
 
از جمله نمونه های مغالطه و خطای مزبور، آن است که بعضی گمان می کنند تعالیم ادیان سابق را می توان امروز هم جاری کرد و لزومی به استمرار و تجدید ادیان نیست. حال آن که ادیان به حکمت الهی، هر یک مطابق شرایط و زمان خاص خود ظاهر شدند و نمی توان تعالیم آنها را در زمان حال جاری کرد. در این خصوص در آثار بهائی توضیحاتی مفصّل آمده است که می توان به آنها مراجعه نمود. (٢) به عنوان نمونه حضرت بهاءالله دربارۀ لزوم تجدید و استمرار ادیان می فرمایند:
 
«رگ جهان در دست پزشك داناست؛ درد را می بیند و به دانایی درمان می كند. هر روز را رازی است و هر سر را آوازی. درد امروز را درمانی و فردا را درمان دیگر. امروز را نگران باشید و سخن از امروز رانید. دیده می شود گیتی را دردهای بیكران فرا گرفته و او را بر بستر ناكامی انداخته. مردمانی كه از بادۀ خود بینی سرمست شده اند پزشك دانا را از او باز داشته اند؛ این است كه خود و همه را گرفتار نموده اند. نه درد  می دانند، نه درمان می شناسند؛ راست را كژ انگاشته اند و دوست را دشمن شمرده اند. بشنوید آواز این زندانی [حضرت بهاءالله] را؛ بایستید و بگویید. شاید آنان كه خوابند بیدار شوند.» (٣)
 
و حضرت عبدالبهاء می فرمایند:
کتاب «بهاءالله در قرآن» تألیف آقای هوشیدر مطلق برگرفته از آدرس های زیر تقدیم دوستان عزیز می شود:
 
 
 
 
نویسندۀ محترم در پیشگفتار کتاب می نویسند:
«این کتاب هدیه ای است به دوستداران راه راستی، به کسانی که قرآن را گفتار یزدان می دانند و علم و حکمت پروردگار را در سراسر این کتاب آسمانی آشکار می بینند. مسلمانانی که مایلند از محدودۀ افکار و تصوّرات نیاکان گامی چند برون نهند، به گوش خود بشنوند، به چشم خود ببینند، و به فکر خود آئین جدید را بسنجند...
هدف این کتاب آگاه نمودن است، نه تغییر عقائد و آئین شما. زیرا تنها پروردگار قادر به تغییر دلهاست...
این کتاب که نگاشتن آن نزدیک به نیم قرن ادامه یافته، تصویری از «بزرگ ترین خبر» را در تاریخ بشر به شما می نماید، و شما را برای سفری شگفت انگیز و شادی بخش به کشوری تازه آماده می سازد. «بهاءالله در قرآن» شامل یازده بخش و به قول عرفا، یازده وادی است. از هر وادی که می گذرید، اطمینان شما نسبت به لزوم و اهمیّت این سفر بیشتر می شود. برای رسیدن به شهر موعود، باید هریک از وادی ها را با صبر و تأمّل طی نمائید.
برگرفته از:

 
پیام ۲۳اردیبهشت ۱۳۹۳
 
۱۶شهرالجمال ۱۷۱
 
۲۳اردیبهشت ۱۳۹۳
 
احبّای عزیز الهی در مهد امر الله ملاحظه فرمایند

سالی دگر از مسجونیّت جمعی از هم‌کیشان شما به سر آمد، شهروندانی نوع‌پرور و وطن‌دوست که با وجود محرومیّت از حقوق انسانی خویش، همّ‌شان بر آن بود که به تمشیت امور جامعه پردازند، وسایل تربیت کودکان را فراهم سازند، به جوانانِ محروم از تحصیلات دانشگاهی کمک کنند، به نگهداریِ سالمندان همّت گمارند، با الهام از مفاهیم روحانیِ آیین خود رفتار و سلوکی پاک و منزّه ترویج دهند، و در راه ایجاد اجتماعی زنده و پویا خدمت‌ نمایند؛ این بود گناهانی که آن عزیزان را علاوه بر مشقّات فراوان اسیر غل و زنجیر اهل عدوان نمود.  البتّه دیگر بهائیان عزیز آن سرزمین هم به خاطر تمسّک کامل به تعالیم والای الهی هم‌چنان هدف تیر تعصّبات خشک مذهبی قرار دارند، دچار صدمات بی‌شمارند و عدّه‌ای نیز اسیر بند و زندان‌اند.  با وجود این مظالم بسیار که جزئیّات آن بر هر منصف دانایی روشن است، مسئولین امور در نهایت گستاخی در مجامع بین‌المللی و رسانه‌های عمومی نقض حقوق بهائیان در آن کشور را انکار نموده به انتشار اتّهامات ناروا در بارۀ شما مظلومان می‌کوشند.  ولی با آگاهی روز‌افزون ایرانیان و جهانیان به مقاصد اهل بهاء، کذب این انکارها و اتّهامات آن‌چنان ثابت و مبرهن شده که مفتریان و انکار‌کنندگان اعتبار خود را حتّی برای دیگر ادّعاهای خویش نیز از دست داده‌اند.  به گفتهء شاعر:
 
زبانی که با راستی یار نیست   به گیتی کس او را خریدار نیست

مروری اجمالی بر وقایع دوازده ماه اخیر حاکی از افزایشی چشم‌گیر در میزان حمایت از حقوق حقّهء شما است.  این پشتیبانی از طرف تودهء مردم در ممالک مختلف جهان و نمایندگان منتخب آنان طیّ سالیان متمادی موجب نهایت قدردانی این جمع بوده ولی آنچه حال درخور ستایش و سپاس مخصوص است ندای هم‌میهنان عزیز شما در درون ایران است که بعد از آگاهی بر وسعت بی‌عدالتی‌های وارده بر شما در شرایطی بسیار دشوار در کمال شجاعت و صداقت، بیش از پیش به دفاع از حقوق شما برخاسته‌اند.  برخی از مروّجین عدالت، هنرمندان، دولت‌مردان، متفکّرین و دیگر شهروندان روشن‌ضمیر، و حتّی نفوسی انسان‌دوست از درون سلول‌های زندان، مهر سکوت را شکسته‌‌اند.  این بانگ عدالت‌خواهی که در ابتدا از اقصی نقاط جهان برخاست و به مرور صدای ایرانیان ساکن خارج از کشور نیز به آن پیوست، حال در مقیاسی بی‌سابقه در ایران شدّت می‌گیرد.  ولی ورای آگاهی به عمق بی‌‌عدالتی نسبت به بهائیان، هم‌وطنان روشن‌‌فکر شما در بارهء اصول و تعالیمی نیز می‌اندیشند که هم زندگی شما عزیزان را شکل می‌دهد و هم بنیانی متین برای ایجاد جامعه‌ای پیشرو می‌باشد:  تعالیمی از قبیل حرمت کرامت انسانی، یگانگی و برابری نوع بشر از هر قوم و قبیله و نژاد و عقیده، تساوی زن و مرد، رهایی از تعصّبات، پای‌بندی به یادگیری و کسب علم و دانش، مهار آتش حرص و طمع، ترویج اقتصادی عاری از ثروت مفرط و فقر فاحش، و تعامل بین خرد و ایمان.

دوستان عزیز و محبوب:  این آگاهی و بیداری وجدان در کشور خویش را البتّه ارج می‌نهید زیرا به خوبی واقفید که در برابر هر ندای علنی که در پشتیبانی از حقوق شما ستم‌دید‌گان و در تمجید از این تعالیم به گوش می‌رسد هزاران نفوس دیگر دور از انظار به گفتگو مشغول‌اند‌ و به مرور فرا می‌گیرند که چگونه با توجّه به جو‌ّ موجود عقاید خود را آشکارا در این موارد ابراز دارند و به جمع مدافعین شما و مروّجین صلح و آشتی بپیوندند.
برگرفته از:
 
 
 
پیام رضوان ٢۰۱۴
 
ترجمه‌ای از پیام بیت ‌العدل اعظم الهی خطاب به بهائیان جهان
 
رضوان ۲۰۱۴ میلادی (۱۷۱ بدیع)
 
(از:  مرکز جهانی بهائی)
 
ستایندگان اسم اعظم در سراسر عالم ملاحظه فرمایند
 
دوستان عزیز،
 
سه سال تمام از آغاز مرحلۀ کنونی نقشۀ ملکوتی که تنها دو سال به اختتام آن باقی مانده می‌گذرد، مشروعی که پیروان جان‌فشان حضرت بهاءالله را در مجهودی مشترک و روحانی به یکدیگر پیوند می‌دهد.  دو حرکت اساسی که کماکان محرّک اصلی پیشرفت فرایند رشد است — یعنی سیر مستمرّ شرکت‌کنندگان در دوره‌های متسلسل مؤسّسۀ آموزشی و حرکت محدوده‌های جغرافیایی در پیوستار توسعه — با فوران قوای منبعثه از کنفرانس‌های اخیر جوانان به شدّت تقویت یافته‌‌اند.  توانایی گسترده‌تری که عالم بهائی برای بسیج تعداد زیادی از جوانان در میدان خدمت کسب نموده اکنون می‌تواند ثمرات بیشتری به بار آورد.  در مدّت زمان باقی ‌مانده، دو وظیفۀ خطیر یعنی تحکیم برنامه‌های رشدِ در دست اجرا و شروع برنامه‌های جدید، محتاج بذل توجّه فوری است.  جامعۀ اسم اعظم اکنون در موقعیّت مناسبی است که قبل از انقضای این مدّت، دوهزار محدودۀ باقی ‌مانده از اهداف نقشه را به لیست محدوده‌هایی اضافه نماید که در آنها این ‌گونه برنامه‌‌ها انجام شده ‌است.
 
از مشاهدۀ سرعت پیشرفت این مجهودات در تقریباً سه هزار محدودۀ جغرافیایی در اقصی نقاط کرۀ زمین و در شرایط و محیط‌های گوناگون بی‌نهایت مسروریم.  بسیاری از این محدوده‌ها در مرحله‌ای هستند که به ‌کار بستن چند خطّ عملِ ساده‌ موجب ازدیاد تحرّک آنها می‌شود.  در نواحی دیگر، پس از گذراندن ادوار متوالی فعّالیّت، تعداد افرادی که در چارچوب نقشه در اقدامات پیش‌قدم می‌شوند ازدیاد می‌یابد.  با بهتر شدن کیفیّت فرایند آموزش روحانی از طریق تجربه، نفوس آسان‌تر به مشارکت در آن جلب می‌گردند.  در بعضی موارد ممکن است وقفه‌ای در فعّالیّت‌ها و یا موانعی بر سر راه ایجاد ‌شود که مشورت‌ دقیق و عمیق در بارۀ علل آن توأم با صبر و شهامت و پشت‌کار، تحرّک مجدّد را به دنبال می‌آورد.  در تعداد فزاینده‌ای از محدوده‌های جغرافیایی وسعت و پیچیدگی برنامۀ رشد در تناسب با ازدیاد قابلیّت سه شرکت‌کنندۀ نقشه — افراد، جامعه، و مؤسّسات — در حال افزایش است تا جوّی از حمایت متقابل ایجاد نماید.  بسیار خرسندیم که در تعداد روزافزونی از محدوده‌ها همان ‌طور که انتظار می‌رفت اکنون فعّالیّت‌ها به مرحله‌ای رسیده است که صد نفر یا بیشتر، اشتغالِ فزون از هزار نفر را در پی‌گیریِ یک الگویِ زندگی روحانی، پویا و تقلیب‌‌کننده تسهیل می‌نمایند.  اساس این فرایند البتّه از آغاز مبتنی بر حرکتی جمعی به سوی بینشی از رفاه مادّی و معنوی بوده که از جانب نفس مقدّس محیی‌ عالمیان افاضه گردیده امّا وقتی که گروه‌های چنین عظیمی به مشارکت قیام می‌کنند آن ‌گاه حرکت تمامی یک جمعیّت به راحتی قابل تشخیص است.
 
پیام نوروز ۱۳۹۳
 

یاران و یاوران باوفای جمال اقدس ابهی در سرزمین مقدّس ایران ملاحظه فرمایند

تحیّات خالصانه و تبریکات صمیمانهء خود را به مناسبت فرارسیدن نوروز فیروز و آغاز بهار دل‌افروز به یکایک شما خواهران و برادران عزیز روحانی و به کلّیّهء مردم شریف ایران تقدیم می‌داریم.  اخبار خوش استقبال پرشور جوانان برومند آن سرزمین از پیام مورّخ ۹بهمن ۱۳۹۲این جمع و پویایی جامعهء اسم اعظم در مهد امر الله موجب نهایت سرور و حبور این مشتاقان گردید.  در آستانهء سال نو دست شکرانه به درگاه خداوند بی‌مانند بلند می‌نماییم که الحمد لله شما دل‌دادگان روی جانان علی‌رغم ظلم و ستم فراوان و محدودیّت‌های بی‌پایان در مسیری گام برمی‌دارید که آرزوی حضرت عبدالبهاء برای احبّای عزیز ایران بود:  "…جمیع شب و روز به آنچه سبب عزّت ابدیّهٴ ایرانست پردازند و در تحسین اخلاق و آداب و بذل همّت و مقاصد ارجمند و الفت و محبّت و ترقّی و اتّساع صناعت و زراعت و تجارت سعی بلیغ و جهد عظیم مبذول دارند."  در اعتاب مقدّسۀ علیا موفّقیّت بیش از پیش شما عزیزان را در میدان خدمت مسئلت می‌نماییم.

                                                                                    [امضا:  بیت العدل اعظم]
 
برگرفته از: http://mesbahyazdi.ir/node/5030
 
محمدتقی مصباح یزدی:برابری بهائیان‌ و‌ مسلمان خلاف‌ اسلام است.
 
... اینكه امام (ره) مثلا می‌فرمایند میزان رأی ملت است، نه به این معنا كه اگر ملت دیگر اسلام را نخواستند، ما هم اسلام را كنار بگذاریم، بلكه از آنجا كه آنچه در ادبیات سیاسی امروز ملاك عمل قرار گرفته، رأی مردم است، امام (ره) برای اقناع طرف‌های مقابل، به رأی مردم استدلال می‌كنند. لذا امروز هم اگر رهبری از حقوق بشر و نقض حقوق بشر در غرب سخن می‌گویند نه به دلیل این كه حقوق بشر غربی را پذیرفته باشند، بلكه از باب جدال و استفاده از مقبولات آنها برای اقناع آنهاست.
 
وی ادامه داد: لذا همواره اصل، اسلام است و حقوق بشر غربی و حقوق شهروندی به معنای برابری مسلمان و بهائی، ربطی به اسلام ندارد، چرا كه حقوق بشر و حقوق شهروندی به معنایی كه در غرب تعریف شده با روح اسلام و قانون اساسی و حرکت امام (ره)، كاملا مخالف است. مردم كشور نیز به خاطر اسلام، این همه شهید و كشته داده و سختی‌ها را تحمل كردند و لذا هرچه با اسلام مخالف باشد را نمی‌پذیرند. هرچند كسانی هم كه مسلمان نیستند، در سایه نظام اسلامی محترم بوده و دارای حقوقی هستند كه اسلام برای آنها قرار داده است.
 
وی ادامه داد: لذا اسلام، هرگز یك یهودی و مسلمان را مساوی نمی‌داند، هرچند حقوقی را برای یهودی هم در نظر می‌گیرد، اما این به معنای تساوی آنها در همه حقوق نیست. گاه عده‌ای نام شهروند درجه دوم بر آن می‌گذارند. هر اسمی می‌خواهند بگذارند، اما این واقعیت را تغییر نمی‌دهند.
 
علامه مصباح ادامه داد: در واقع همین مسأله بود كه سبب شروع نهضت اسلامی شد، چرا كه اسدالله علم، تصویب كرد كه لازم نیست قید مسلمان برای انتخاب شونده وجود داشته باشد و به جای قسم خوردن به قرآن كریم، نمایندگان مجلس بتوانند به هر كتاب آسمانی قسم بخورند و امام با تكیه بر همین مسأله و انتقاد از آن، نهضت را شروع كرد و معتقد بود این آغاز حذف اسلام است.
 
عضو خبرگان رهبری خاطر نشان كرد: اینكه حالا عده‌ای بیایند و حقوق شهروندی را مطرح كرده و خواستار تساوی همگان از بهائی و یهودی و مسلمان و. . شوند به این معناست كه بعد از گذشت ٥٠ سال و شهادت صدها هزار نفر در این راه و تحمل رنج‌ها، شكنجه‌ها و گرفتاری‌ها، دوباره وضع به همان حالتی برگردد كه امام (ره) به خاطر آن قیام كرد و این هرگز پذیرفتنی نیست.
توهین بهائی ستیزان به حضرت محمّد (ص)
 
بهائی ستیزان در سایت های خود از جمله نوشته اند: «وحشی دانستن شهروندان ترک و اهانت به آنان (اسرار الآثار، ج ۲ ص ۱۵۴، ذیل کلمۀ ترک) در توقیعی خطاب به حاجی میرزا آقاسی است: اُترُکِ التُّرُوکَ وَلَو کانَ اَبُوکَ اِن اَحَبّوکَ اَکَلُوکَ وَ اِن اَبغَضُوکَ قَتَلُوکَ [یعنی] از ترک زبانان دوری کن و فاصله بگیر، اگر چه پدرت باشد که اگر دوستت بدارد خواهدت خورد و اگر دشمن بدارد خواهدت کشت!» (۱)
 
غافل از آن که این بیان از حضرت باب نیست و از احادیث اسلامی منتسب به رسول اکرم (ص) است! به این ترتیب است که بهائی ستیزان به علت بغض و دشمنی ای که با ادیان بابی و بهائی دارند، چشمانشان از دیدن حقایقی چنین آشکار بسته مانده، ناخواسته به حضرت محمّد (ص) توهین و اعتراض کرده اند!
 
البتّه این اوّلین بار نیست که اینان چنین دسته گل هائی به آب داده، اشتباهاتی چنین فاحش مرتکب شده اند. از جمله موارد جالب چنین اشتباهات و توهین غیر مستقیم به رسول خدا و ائمۀ اطهار، مواردی است که در مقاله ای با عنوان «توهین "فصل نامۀ تاریخی وسیاسی ویژۀ بهائیت" به امام جعفرصادق (ع)!» ذکر شده است. (۲) از جملۀ این دسته گل ها: «موردی است كه فصل نامۀ تاریخی و سیاسی شمارۀ ۱۷ ویژۀ بهائیت چاپ تابستان ۱۳۸۶، درمقاله ای ازآقای احسان الله شكراللهی طالقانی تحت عنوان «خشت اول: بازشناسی و بازخوانی اسناد و نسخه های توبه نامۀ سیّد علی محمّد باب، به آب داده است! جناب احسان الله شكراللهی طالقانی درمقالۀ مزبورضمن آوردن نقل قولی منتسب به حضرت باب كه فرموده اند: "... صفحۀ عربی به جهت خلاصی كل عرض شده به نظرشریف خواهد رسید كه ثَلِجُ الفُؤاد و ساكنُ القلب باشند..."، در یادداشت شمارۀ ۱۵ درصفحۀ ۱۷۵ فصل نامۀ مزبور چنین افاضات فرموده اند: استاد حائری این تركیب ثَلِجُ الفُؤاد یا برف قلب را تركیبی بسیارضعیف و نازل در زبان عربی دانسته اند كه مفهومی شبیه دل خنك كردن را از آن می جسته و این خود یكی از نشانه های بی سوادی و كم مایگی سیّدعلی محمّد باب است. غافل از آن كه اصطلاح ثَلِجُ الفُؤاد را قبل ازحضرت باب، ائمۀ اطهار به كار برده اند! ازجمله امام صادق (ع) دركتاب مشهور شیعیان، اصول كافی، جلد ۳، ص ۲۸۶، بابِ تَفریجُ كَربِ المُؤمن (گشودن گرفتاری مؤمن) می فرمایند: مَن نَفّسَ عَن مؤمِنٍ كُربَةً نَفّسَ اللهُ عَنهُ كُرَبَ الآخِرَةِ وَخَرَجَ مِن قَبرِهِ وَهُوَ ثَلِجُ الفُؤادِ... [یعنی] كسی كه مؤمنی را از گرفتاری نجات دهد، خدا او را از گرفتاری های آخرت نجات بخشد و از گورش با دل خنك شده و مسرور درآید...» (۳)

پیام بیت العدل اعظم

١١  شهرالسّلطان  ١٧٠
۹  بهمن  ١۳۹۲
جوانان عزیز و برومند بهائی در مهد امر الله ملاحظه فرمایند
یک سال پیش در چنین ایّامی از جوانان بهائی در سراسر عالم دعوت نمودیم تا در بارۀ نقش مهمّ خود در فرایند احیای عالم و اتّحاد امم به تفکّر پردازند و به صفّ اوّل خادمان نوع بشر پیوندند.  هم‌چنین یادآور شدیم که بی‌شمارند دیگر نفوسی که هم‌چون جوانان بهائی مشتاق وقف زندگی خود به بنای جهانی متّحد، مرفّه و عدالت‌پرور می‌باشند.  سپس آنان را تشویق نمودیم تا در معیّت دوستان نزدیک‌شان برای تعمّق در مورد این مسئولیّت خطیر در یکی از ١١٤ کنفرانس‌ تاریخی و بی‌سابقه‌ای که در قارّات مختلف برگزار می‌شد شرکت جویند.
حضور در این کنفرانس‌ها فرصت گران‌بهایی برای جوانان پیش آورد تا به توانایی‌های شگفت‌انگیز و قابلیّت‌های بی‌نظیری که مختصّ سنّ جوانی است بیندیشند و در بارۀ اثرات نامطلوب نیروهایی تأمّل نمایند که در این برهه از زمان نسل جوان را شدیداً تحت فشار قرار می‌دهد تا آنان را در دام مصرف‌گرایی گرفتار سازد، از تمسّک به ارزش‌های عالی انسانی و خدمت به نوع بشر باز دارد، از تلاش سازنده در جهت ایجاد تحوّلات بنیادین اجتماعی مأیوس نماید، و از ایمان به توان‌مندی‌های بی‌کران خود منصرف کند.  شرکت‌کنندگان در این گردهمایی‌ها هم‌چنین به اندیشه پرداختند که چگونه می‌توان با پیامدهای این نیروهای منفی رویارویی نمود، چگونه می‌توان روابط دوستی و صمیمیّت برقرار ساخت و اتّحاد و اتّفاق ترویج داد، چگونه باید خود را با افکار و آرمان‌هایی مجهّز نمود تا بتوان با مساعی همگانی به تأسیس جهانی نو توفیق یافت که در عین تنوّع، به طراز صلح و صفا و یگانگی و رخا آراسته باشد.
یکی از دستاوردهای این فرقه های افراطی برای تشیع
ماهاتیر محمد نخست وزیر سابق مالزی در یک سفر دوره­ای به ایران، از جمهوری اسلامی ایران خواست تا در مالزی برای تبلیغ اسلام و مبارزه با فرقه ضاله بهاییت به آنها کمک کند. چون منشا بهاییت در ایران بود و بهایی ها یکی از مراکز اصلی شان در مالزی قرار دادشت و از آنجا نیرو می گرفتند. اما از حدود چهار سال قبل، به دلیل فعالیت های جریان شیرازی ها در مالزی و مبارزه رسمی با خلفا، به دعوای میان شیعه و سنی چنان دامن زدند که به شعار نویسی های خیابانی انجامید و این مساله باعث شد، ماهاتیر محمد که تا دیروز از جمهوری اسلامی دفاع می کرد، چند ماه قبل نسبت به خطر گسترش شیعه در مالزی هشدار داد و خواستار مبارزه با شیعیان به عنوان یک فرقه ضاله شد.
منبع: سایت خط امام
 
پیام ۵ دسامبر ۲۰۱۳
ترجمه‌ای از پیام بیت ‌العدل اعظم الهی خطاب به بهائیان جهان (از:  مرکز جهانی بهائی)
٥  دسامبر  ۲۰۱۳
ستایندگان اسم اعظم در سراسر عالم ملاحظه فرمایند
دوستان عزیز و محبوب،
حضرت عبدالبهاء یکصد سال پیش در پایان "مسافرت پر عزّت و حشمت" خود به کشور مصر و دیار غرب در چنین روزی به ارض اقدس مراجعت نمودند و همانند هنگام آغاز مسافرت، از هر گونه تشریفات و مراسم پر سر و صدا اجتناب ورزیدند.  امّا در سالیان بین عزیمت و بازگشت آن حضرت، دوره‌ای پراهمّیّت در تاریخ امر مبارک بسط یافته بود، دوره‌ای که حضرت ولیّ عزیز امر الله آن را "فصل مشعشعی" توصیف نمودند که طیّ آن "بذر امکاناتی فوق تصوّر به ید قدرت نفس نفیس مرکز میثاق در بعضی از اراضی حاصل‌خیز غرب افشانده شده بود."
حکایات مربوط به مسافرت‌های حضرت عبدالبهاء و نفوذ آن حضرت بر نفوسی که به موهبت ملاقات با ایشان فایز شدند بی‌شمار است.  افرادی که از شدّت اشتیاقِ وصول به فیض حضور مبارکش به طرقی خارق‌‌العاده — با قایق، پای پیاده، یا حتّی با آویزان شدن به میله‌های زیر قطار — متوسّل شدند و به سویش شتافتند نام خویش را در خاطر نسل‌های آینده از کوچک و بزرگ، جاودان نمودند.  گواهی نفوسی که در اثر یک برخوردِ هر قدر مختصر با مولای محبوب‌شان، گاهی تقریباً بدون ذکر کلامی، تقلیب ‌شدند هم‌چنان روح را به اهتزاز می‌آورَد.  عمومیّت آیین مقدّس بهائی در تنوّع وسیع گروه‌هایی که به حضور می‌پذیرفتند — اعمّ از غنی و فقیر، سیاه و سفید، بومی و مهاجر ‌‌‌‌‌‌‌— به وضوح به چشم می‌خورد.  قلم و زبان از توصیف توفیقات عظیمۀ حضرت عبدالبهاء در طول این اسفار قاصر است.  بذرهای فراوانی که آن حضرت افشاندند و از طریق مکاتبات وسیع خود که تا پایان حیات عنصری ایشان ادامه داشت آن را پرورش دادند، به صورت جامعه‌ای ثابت‌قدم شکوفا گشت که توانست بار عظیم وظایف سال‌های بعد را حمل نماید، اوّلین ساختارهای تشکیلات ملّی بهائی را تأسیس کند، و در جهت تحقّق آمال مولای محبوب برای گسترش تعالیم الهی به هر شهر و دیار، شروع به اقدام نماید.